Dyslalia

     


Dyslalia (gr. dys - zaburzenie, lalia - mowa) – zaburzenia mowy polegające na nieprawidłowej realizacji fonemów (najmniejszych elementów składowych wyrazów) według zazwyczaj ustalonych norm społecznych spowodowane wadami w ukształtowaniu lub uszkodzeniu peryferyjnych organów artykulacyjnych (takich jak wargi, zęby, język czy podniebienie) dotyczące tylko aspektu artykulacyjnego języka.
 

Przyczyny dyslalii

  • zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego
    • nieprawidłowa budowa języka
    • nieprawidłowa budowa podniebienia
    • zniekształcenie zgryzu
    • anomalie zębowe
    • przerost trzeciego migdałka
    • polipy
    • skrzywienie przegrody nosowej
    • przerost śluzówki nosa

Mutyzm wybiórczy

Mutyzm nie jest tożsamy z nieśmiałością, z której dziecko „wyrośnie”. Dziecko z mutyzmem niekoniecznie musi być nieśmiałe.
Dziecko z mutyzmem selektywnym w pewnych sytuacjach społecznych może być roześmiane i radosne, chętnie angażować się w różne zabawy, a nawet je inicjować - nie może jednak zdobyć się na wydobycie z siebie głosu lub tylko szepcze. Ponieważ mówienie wiąże się z wielkim stresem, dziecko broni się przed nim, komunikując się za pomocą gestów i mimiki.
 
 

Afazja, dysfazja dziecięca typu percepcyjnego - synonimy: afazja sensoryczna, afazja recepcyjna, afazja impresyjna, afazja czuciowa, afazja Wernickego)

   Afazja, dysfazja dziecięca typu percepcyjnego (synonimy: afazja sensoryczna, afazja recepcyjna, afazja impresyjna, afazja czuciowa, afazja Wernickego) charakteryzuje się zachowaniem zdolności ekspresji mowy (mówienia) przy częściowo, lub całkowicie zniesionej percepcji mowy (rozumienia).
 Dziecko słyszy i mówi, ale nie rozumie słów ani cudzych przekazów słownych. Zachowana jest mowa spontaniczna, powtarzanie, nazywanie, natomiast całkowicie lub częściowo zaburzone jest rozumienie mowy.

Cechują ją:
  • - agramatyzmy
  • - wielomówność
  • - brak lub nieadekwatność odpowiedzi
  • - mechaniczne powtarzanie poleceń lub pytań
  • - najczęściej towarzyszą tu zaburzenia zachowania i zaburzenia społeczno-emocjonalne

Afazja dziecięca typu ekspresyjnego - synonimy: dziecięca afazja ruchowa, afazja motoryczna, afazja Brocka


   
Termin „afazja” oznacza całkowity brak rozwoju mowy lub całkowita utratę zdolności mówienia lub/i rozumienia.

     Termin "dysfazja" to zaburzenie rozwoju mowy, bądź częściowa utrata wcześniej nabytych już zdolności ekspresyjnych lub/i percepcyjnych.

 Przedrostek – a jak i – dys wskazują na stopień zaburzenia procesu rozwoju mowy lub zniesienia już wykształconych zdolności mówienia lub/i rozumienia mowy. Rdzeń – fazja wskazuje na lokalizację uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego.

  
RODZAJE AFAZJI DZIECIĘCEJ – AFAZJA ROZWOJOWA vs. AFAZJA NABYTA

Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy i języka

 
   






Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy i języka ujęte zostały w międzynarodowej klasyfikacji chorób ICD-10 pod kodem F80 obejmującym następujące cechy i jednostki  :

Co to jest wczesne wspomaganie

 
   Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci ma na celu pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia zakłóceń rozwojowych lub niepełnosprawności do czasu gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole.

            
  
          Wczesne wspomaganie rozwoju dzieci organizowane jest przede wszystkim w oparciu o Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 kwietnia 2005 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. (Dz.U. z 2005r. Nr 68, poz. 587) .

       Poniżej podane zostały jednostki chorobowe (wg ICD-10), które są jednym ze wskazań do udzielania tej formy pomocy.